Dzieje żydowskiej społeczności Otwocka

Przed wybuchem wojny światowej Otwock liczył około 20.000 stałych mieszkańców. śród nich ponad 60% stanowili Żydzi. Miasto było przede wszystkim bardzo znanym letniskiem i uzdrowiskiem, szczególnie popularnym wśród żydowskiej ludności. Około 80% wszystkich przyjeżdżających kuracjuszy i letników było Żydami.

            Wśród żydowskich mieszkańców Otwocka byli kupcy, robotnicy, rzemieślnicy i inteligencja, tradycjonaliści i asymilanci, chasydzi, żydzi ortodoksyjni i niewierzący, syjoniści, bundowcy, socjaliści, komuniści i agudowcy, byli też, jak wszędzie biedni i bogaci. Wszyscy, wspólnie z chrześcijańskimi sąsiadami budowali Otwock z jego willami, pensjonatami, uzdrowiskami i sanatoriami.
Ten barwny i egzotyczny dla nas współczesnych świat zniknął bezpowrotnie 19 sierpnia 1942 r. w wyniku Zagłady. Niemieccy okupanci wywieźli otwockich Żydów i następnie zamordowali w komorach gazowych obozu śmierci Treblinka II. Ci, którzy uniknęli wywiezienia, ginęli od kul w kolejnych zbiorowych i pojedynczych egzekucjach, które trwały aż do ucieczki Niemców latem 1944 r.

Oto ich dzieje…